Peruk Gibi Hüzünlü-Yalçın Tosun

Daha önce ilk kitabı olan Anne,Baba ve Diğer Ölümcül şeyler adlı kitabını okumuş ve Yalçın Tosun un kalemini sevmiştim fazla öykü seven biri olmamama rağmen. 

Bu sebeple hemen diğer kitaplarını da edindim. 

Peruk Gibi Hüzünlü öykü kitabı da bir çırpıda okunuyor. 

Yaşanan duyguları çok iyi hissettiriyor ama ben ilk kitaptaki kadar zevk alamadım. 

Öykülerde daha çok eşcinsel karakterler mevcut. Bu birden fazla öyküde olunca biraz sıktı sanırım.

Yine de diğer kitaplarını da okumamazlık edemeyeceğim bir yazar kendisi. İnsanın iç dünyasında çalkalanan saklı duyguları çarpıcı ve sade bir şekilde çok iyi işliyor .

"Birden çocukken en sevdiği rengin sarı olduğu aklıma geldi. Bu hatırlayış şaşırttı onu. Nasıl da değişiyordu insan Zamanla. Uzun zamandır kendini solgun gösterdiğini düşündüğü sarıdan hiç hoşlanmıyor ve bu rengi üzerinde taşımak istemiyordu. Çocukken böyle şeyler düşünmüyordu insan ne de olsa. Güdüleri ve beğenileri üçüncü kişilerin gözüyle kirletilmiş olmuyordu henüz. Mutluluğun aranan bir şey haline henüz dönüşmediği zamanlardı onlar. "

Anne,Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler-Yalçın Tosun

Pek öykü türü okuyan ve seven biri değilim.

Uzun zaman sonra ilk kez bir öykü kitabı aldım.

İnstagramda bolca gördüğüm bu kitabı epey merak ediyordum.

Seçimimi bu kitaptan yana kullandım böylece.

Bence iyi de oldu.Çünkü Yalçın Tosun'u sevdim.

Kitapta ilk öykü olan Aterina tokat gibi çarptı yüzüme .Etkisi uzunca geçmedi.

Diğer öykülerde hayli güzeldi.

Akıcı bir şekilde bitti kitap.

Yazarın diğer kitaplarını da fırsat buldukça okumayı planlıyorum.

"Ben susarken ve o bağırarak ağlarken,ilk kez gerçekten konuşuyormuşuz gibi geldi bana.

Kimseye,kendine bile tüm hayatını anlatmamalı insan.Çünkü bu kötülüğü kimse haketmiyor.

Ne güze şeydir susmak karşılıklı.

Yaşlandıkça insan hayallerinde daha özgür,yaşadıklarında daha mı kapana kısılmış oluyor-ki ben hep yaşlanınca hayallerde tükenir sanıyordum-diye düşünürken garip bir şey oldu.

Oldukça güçlü bir gerçeklik hissiyle kendimi çocukluğun korunağı,o uzun masanın altında hissettim bir süre.Bu sefer üçüncü bir göz olmuş izliyordum olanları.

...Yavaşça fısıldadım kulağına:

"Korkma,her şey tarih oluyor."

"