Sessiz Ev, Masumiyet Müzesi'nden sonraki ikinci Orhan Pamuk kitabım..Birçok yerde okumuştum Masumiyet Müzesi diğer romanlarından farklı diye..Gerçekten öyleydi ve ben Sessiz Evdeki tarzı daha da sevdim..
Sahaflarda tertemiz ve çokta uyguna bulunca aldım,hem de Kış Okuma Şenliğinde Nobel ödülü alan yazar kategorisinde okumuş oldum.
Kitabı epey beğendim..İlginç bir anlatım şekli var..Kitaptaki karakterlerden 5 tanesinin ağzından okuyoruz romanı...Hiç kopukluk olmadan farklı bakış açılarıyla olaylara bakmamızı sağlıyor..
Tarihçi Faruk,solcu Nilgün ve kafayı tamamen zenginlikle bozmuş Metin...
Bu 3 birbirinden farklı kardeş Gebzeye bağlı Cennethisardaki babanelerini bir haftalığına ziyarete gidiyor.O bir haftayı okuyoruz karakterlerin gözünden...
Hepsinin sorunları ayrı ayrı ama yine de konu bütünlüğü sağlanıyor...
Sonu değişik ve hiç beklemediğim bir şekilde gelişti ve bitti.
10 gün sürdü kitabı bitirmem ama bunu final dönemime denk gelmesine bağlıyorum..Birde bazı yerlerde(ama çok değil)kitabın yavaş ilerlemesine...Yoksa daha da çabuk bitebilirdi.
Bu arada yıllarca elim gitmedi Orhan Pamuk eserlerine..Sanırım bunun nedeni yıllar önce Kara Kitap'a başlamaya çalışıp çok sıkılmam..Ben bazı yazar ya da kitapların okunmak için kişi açısından doğru zamanı olduğunu düşünürüm.Demek o dönem benim için Orhan Pamuk okuma vakti değilmiş..
Ayrıca kitapta ufak göndermeler var...Onları yakalayıp bulmakta eğlenceliydi açıkçası...Ben sevdim,beğendim..Tavsiye ederim.
Kış Okuma Şenliği-Nobel Edebiyat Ödülü kazanmış bir yazarın bir kitabı:15puan
